Buitenland

In heel Duitsland is het treinverkeer van Deutsche Bahn (DB) gisteravond stilgelegd vanwege een storing in het communicatiesysteem GSM-R. Inmiddels is de dienstregeling hervat, meldt de Duitse spoorwegmaatschappij. Het kan tot 06.00 uur ’s ochtends duren tot de treinen weer volgens planning rijden, aldus DB. Reizigers dienen tot die tijd rekening te houden met “aanzienlijke vertragingen en kortstondige uitval van treinen”. De storing werd om 22.30 uur gemeld door DB. Rond 00.30 uur meldde het Duitse persbureau DPA dat de eerste treinen weer begonnen te rijden. Systeem GSM-R is het systeem waarmee machinist en verkeersleiding kunnen communiceren. Ook wordt infrastructuur zoals wissels ermee in de gaten gehouden en stuurt het de borden met reisinformatie op de perrons aan. Ook in Nederland wordt GSM-R gebruikt.

De Amerikaanse Senaat biedt president Trump voor het eerst een klein beetje tegengas in de oorlog met Iran. In een grotendeels symbolische stemming eiste het hogerhuis dat Trump toestemming van het Congres vraagt om de oorlog voort te zetten. Democraten hadden deze wettelijke eis al negen keer eerder voorgelegd aan de Senaat, maar elke keer wist de Republikeinse meerderheid daar de verklaring weg te stemmen. Doordat er dit keer twee Republikeinen ontbraken, haalde de stemming het wel. De vaak kritische Republikeinen Bill Cassidy, Susan Collins, Lisa Murkowski en Rand Paul hadden al eerder voor gestemd, de Democraat John Fetterman stemde opnieuw tegen. Doordat de Republikeinen Dave McCormick en Mitch McConnell afwezig waren, werd de resolutie nu met 50 tegen 48 stemmen aangenomen. Toch geen ijzeren greep? Deze maand nam het Huis van Afgevaardigden al een soortgelijke verklaring aan, met 215 tegen 208 stemmen. De impact op de oorlog zal nu net als toen minimaal zijn, omdat Trump de verklaring gewoon naast zich neer kan leggen. Toch wordt het gezien als een voorzichtig teken dat de ijzeren grip die de president op zijn partij heeft niet eeuwigdurend is. Al langer wordt er binnen zijn partij gemord over de oorlog in Iran en verschillende partijgenoten zetten zelfs openlijk vraagtekens bij de resultaten die Trump claimde na ruim honderd dagen oorlog. Fractievoorzitter Schumer van de Democraten liet zich daar voor de stemming ook laatdunkend over uit. “Trump heeft Iran alles gegeven: hun terroristenvriendjes, controle over de Straat van Hormuz, hun olie-inkomsten. En wat wij ervoor terugkrijgen, is nog maar de vraag.”

Vandaag tien jaar geleden stemden de Britten vóór vertrek uit de EU. Dat dit jubileum samenvalt met het vertrek van de vijfde premier in zeven jaar tijd, is tekenend voor de politieke instabiliteit in de jaren sinds Brexit. Inmiddels wil het merendeel van de Britten weer terug naar hoe het was. Uit recente peilingen blijkt dat 60 procent vóór heraansluiting bij de EU is. Hoogleraar Europees recht Catherine Barnard noemt hier twee redenen voor. “Ten eerste wordt de geopolitieke situatie alleen maar slechter. En je staat echt in de kou buiten een groot blok.” Als tweede reden noemt ze de economische stilstand waar het VK al jaren in verkeert. De Britten die vóór vertrek uit de EU stemden, hoopten op economische vooruitgang, maar kwakkelen sindsdien voort. “Het VK heeft dringend economische groei nodig. En daarvoor heb je je grootste handelspartner nodig: de EU.” In het stadje Bedford, bijna 100 kilometer ten noorden van Londen, was de uitslag van het referendum in 2016 een exacte kopie van de landelijke uitslag. 52 procent stemde vóór Brexit, 48 procent wilde bij de EU blijven. Tien jaar later zeggen sommige inwoners dat ze achteraf een andere keuze hadden gemaakt: Ook in de Britse politiek is weer ruimte ontstaan voor een hechtere relatie met Europa. Premier Keir Starmer, die gisteren zijn vertrek aankondigde, zei vorige week nog: “Er komt dit jaar weer een EU-top en dan zetten we een grote stap die ons dichter bij de EU brengt.” Wat wil zijn opvolger? De kans is groot dat Andy Burnham, oud-burgemeester van Manchester, Starmer deze zomer zal opvolgen. Hij heeft eerder gezegd dat het VK weer lid moet worden van de EU. Al zwakte hij zijn standpunt onlangs weer wat af: “De Brexit heeft schade aangericht, maar ik denk dat we die hele discussie niet opnieuw moeten voeren”, zei hij vorige maand. Volgens Burnham zal het land “in een staat van ontbinding” terechtkomen als die ruzie weer oplaait. “Het is tijd dat we weer naar elkaar toe groeien en ons richten op wat we delen.” De Britse politicoloog John Curtice heeft sterke twijfels of een nieuw referendum raadzaam is. “Als het VK de afgelopen tien jaar één les heeft geleerd, dan is die: hou geen referendum als je niet weet hoe dat uitpakt.” Volgens Curtice doet Burnham er wijs aan geen overhaaste beslissingen te nemen. “Als Burnham deze zomer premier wordt namens Labour, wil hij dan zijn politieke kapitaal en zelfs zijn premierschap op het spel zetten met een EU-referendum? Of is hij liever een paar jaar premier voordat hij dat zelfs maar overweegt?” Wat wil Brussel? Mocht terugkeer toch een serieuze optie zijn voor de Britten, zit Brussel daar dan ook op te wachten? Liesje Schreinemacher was als Europarlementariër betrokken bij de Brexit-onderhandelingen. Zij ziet volledige terugkeer, precies zoals het was, niet snel gebeuren. “Wat ik wel een goed idee vind – en dat hoor je ook veel in Brussel – is dat we op verschillende onderwerpen kijken hoe we de samenwerking met de Britten kunnen versterken.” Toen het VK nog lid was van de EU, genoot het land verschillende privileges. Het maakte bijvoorbeeld geen deel uit van het Schengenverdrag, deed niet mee aan de euro en er golden uitzonderingen voor afspraken over onder andere immigratie. Volgens Schreinemacher hoeven de Britten er niet op te rekenen dat ze die privileges weer terugkrijgen bij een eventuele terugkeer. “Dat hebben ze toen heel mooi met Thatcher (de Britse premier in de jaren 80, red.) uitonderhandeld, maar dat is volgens mij een no-go nu.” Net als Schreinemacher ziet hoogleraar Barnard samenwerking op specifieke thema’s als het meest haalbare scenario. “Dat zal helpen om het vertrouwen op te bouwen tussen het VK en de EU. Dat vertrouwen is zwaar geschaad door de Brexit en we moeten laten zien dat we een betrouwbare partner zijn.”

In Hongarije is een man opgepakt die een collectie menselijke resten had verzameld. Bij doorzoeking van zijn appartement vond de politie schedels, een compleet onderbeen, een hand en een hart in een potje. Van dat laatste wordt nog onderzocht of het menselijk is. De politie was de 30-jarige man via een tip op het spoor gekomen. Hij was blijkbaar enthousiast over zijn verzameling en sprak er geregeld over met familie en vrienden. Ook maakte hij foto’s van zijn aanwinsten. “Zijn passie was anatomie”, zegt de politie. Via zijn werk als ziekenhuisbroeder zou hij geregeld zijn collectie hebben kunnen uitbreiden. Ook op zijn werk bleek hij nog resten te bewaren. Daarnaast ging hij verlaten begraafplaatsen in Hongarije en Slowakije af. De man biechtte op dat zijn hobby verderging dan het tentoonstellen van de resten: hij zou ook mensenvlees hebben klaargemaakt en opgegeten. Bovendien trof de politie een masker aan dat uit menselijke huid zou zijn samengesteld, wat doet denken de hoofdpersoon Leatherface uit horrorfilm The Texas Chain Saw Massacre. Bij de huiszoeking zijn laptops, mobieltjes en andere gegevensdragers in beslag genomen voor onderzoek. Rechercheurs zullen de gevonden lichaamsresten onderzoeken om te kijken waar ze precies vandaan komen. De politie sluit niet uit dat de man nog voor verdere misdaden zal worden aangeklaagd. Desalniettemin is hij op borgtocht vrijgelaten.

Een man die vorig jaar een agent neerschoot bij een uitzetcentrum voor migranten in de Amerikaanse staat Texas, is veroordeeld tot honderd jaar cel. Zeven medestanders kregen ook lange straffen vanwege hulp aan een terrorist, van vijftig tot zeventig jaar. De 32-jarige Benjamin Song trok vorig jaar op de nationale feestdag 4 juli met een groepje medestanders naar het centrum bij de plaats Alvarado in Texas. Ze zouden daar hebben willen protesteren tegen het harde immigratiebeleid van de Amerikaanse president Trump. De groep stak vuurwerk af en spoot graffiti op auto’s en een controlepost bij het centrum. Nadat twee ICE-medewerkers waren belaagd bij het tumult, arriveerden plaatselijke politieagenten om de betogers te verjagen. Daarbij openden de demonstranten het vuur. Een agent werd in keel geraakt, hij is inmiddels volledig hersteld. De meeste betogers konden ter plekke worden aangehouden, ze bleken meerdere geweren bij zich te hebben. Hoofdverdachte Song wist weg te komen. Elf dagen later werd hij alsnog opgepakt. Hard aangepakt De zaak werd door zowel aanhangers als tegenstanders van president Trump op de voet gevolgd. Medestanders van de betogers spraken van een uit de hand gelopen betoging tegen draconisch immigratiebeleid. Het feit dat naast de schutter ook mensen werden vervolgd die niet hadden geschoten, werd gezien als een poging om verder protest te smoren. Volgens de aanklagers ging het echter om een goed voorbereide moordpoging. De daders zouden allemaal het antifa-gedachtengoed aanhangen, de verzameling (extreem)linkse activisten die geweld niet schuwt om tegen extreemrechts op de treden. Trump bestempelde antifa als een terreurbeweging. Critici stellen echter dat antifa geen samenhangende organisatie kent als terroristengroepen als al-Qaida of Islamitische Staat. Bovendien gebruikt Trump de aanduiding ook als een verzamelterm voor elk fel protest tegen zijn beleid. Schuldig Een jury veroordeelde de schutter uiteindelijk voor poging tot moord. Zijn zeven medestanders werden schuldig bevonden omdat ze op de hoogte waren van de plannen voor geweld en achteraf Song uit handen van de politie probeerden te houden. Enkele andere verdachten horen later hun vonnis. De advocaat van de hoofdverdachte houdt vol dat het nooit de bedoeling was iemand neer te schieten. De wapens zouden ter verdediging zijn geweest. Song is van plan in hoger beroep te gaan.